Over Wim
Wim Verhoeven is kunstenaar en ondernemer.
Zijn werk ontstaat op het snijvlak van materiaal, technologie en ervaring. Zijn praktijk is geworteld in het maken: ideeën worden niet ontwikkeld om te blijven zweven, maar om vorm te krijgen.
Vanuit zijn studio onderzoekt hij hoe precisie en ambacht, innovatie en traditie elkaar kunnen versterken.
De kennis en technieken die hij doorheen zijn ondernemerschap opbouwde, vormen geen achtergrond, maar een actief onderdeel van zijn artistieke proces.
Zijn werk kenmerkt zich door een natuurlijke, gelaagde uitstraling. Oppervlakken dragen sporen van handeling en aandacht, en tonen een zekere traagheid, alsof het werk al een geschiedenis heeft voordat het volledig af is.
 |  |
|---|---|
 |  |
 |
Dit is waar de creaties begonnen
In 2004 richtte Wim een van de eerste 3D-printbedrijven in België en Nederland op.
De studio werkte vanaf het begin op het snijvlak van technologie en creatie, met samenwerkingen binnen de kunst- en ontwerpwereld.
Door het werken met kunstenaars, architecten en ontwerpers uit binnen en buitenland ontwikkelde hij een diepgaande kennis van digitale maakprocessen en schaal. Die ervaring is vandaag een vanzelfsprekend instrument binnen zijn kunstpraktijk.
Technologie is voor Wim geen thema, maar een tool. Niet fundamenteel anders dan een penseel of beitel: een middel om innerlijke waarneming naar buiten te brengen.
In zijn werk verbindt Wim hedendaagse technologie met oudere narratieven, ervaringen en structuren die zich blijven herhalen in het menselijk bestaan: spanning, groei, verlies, transformatie. Niet als illustratie, maar als onderlaag.
Het werk zoekt geen verklaringen en biedt geen antwoorden.
Het functioneert als een reflectie, een spiegel die onszelf zachtjes in vraag durft te stellen.
Juist omdat kunst losstaat van oordeel en nut, kunnen inzichten via het werk milder en eerlijker binnenkomen.
Zo ontstaat een spanningsveld tussen het oude en het hedendaagse, tussen het uiterlijke en het innerlijke. Het werk nodigt uit tot vertraging en reflectie, zonder iets vast te leggen of te definiëren.
Licht speelt een wezenlijke rol in Wims werk. Niet als toevoeging, maar als actief onderdeel van de vorm. Door licht ontstaan beweging, diepte en verandering; het werk reageert op zijn omgeving en verschuift mee met de ruimte.
Sommige werken onthullen zich niet in één blik, maar geleidelijk. Patronen en structuren komen en verdwijnen, verwijzend naar ordeningen die zowel natuurlijk als cultureel aanvoelen — zonder vastgelegd te worden in betekenis.
In een wereld waarin veel begrijpelijk en maakbaar lijkt, raakt verwondering gemakkelijk op de achtergrond. Het werk stelt die vanzelfsprekendheid zachtjes ter discussie. Niet om iets te geloven, maar om opnieuw te kijken.
